خیابون شب آرمن

متن آهنگ خیابون شب از آرمن

یه جفت پای خسته، دو تا چشم خیس
خیابون تاریک و بی انتها
یه شبگردیِ شاعرانه تو شهر
یه پرسه، یه شبگریه یِ بی صدا
نمیشه توی روز پیدا کنم
تو رو؛ صورت رنگ مهتابتو
فقط گاهی وقتا توی این شبا
می تونم ببینم یه کم خوابتو
خیابون شب، سوت و کوره، ولی
نمیشه از این خلوتش چشم بست
شبی که سحر میشه با شعر تو
تو هر ثانیه ش واژه یِ تازه هست
خیابون شب سرده، خوابش میاد
نگاهش پیِ رد پای تو نیست
تمام غمش روی دوش منه
خیابونی که دیگه جای تو نیست
چراغای شب، زردِ چشمک زنه
پر از حس تردید و دلواپسی
نمیشه گذشت از سر کوچه ای
که عطرت میگه تو به اون می رسی
دیگه چند شبه رد پاهای تو
زیر برگای زرد پنهون شدن
حالا تک تک عابرای محل
به شب های شعرِ تو مهمون شدن
خیابون شب، سوت و کوره، ولی
نمیشه از این خلوتش چشم بست
شبی که سحر میشه با شعر تو
تو هر ثانیه ش واژه یِ تازه هست
خیابون شب سرده، خوابش میاد
نگاهش پیِ رد پای تو نیست
تمام غمش روی دوش منه
خیابونی که دیگه جای تو نیست